Pagina:Album der Natuur 1854 en 1855.djvu/571

Deze pagina is niet proefgelezen


 

NATUURHISTORISCHE SCHETS

DER

VISSCHEN,

EN VAN

HUNNE BETEEKENIS VOOR DEN MENSCH,

DOOR

Dr. A.W.M. van HASSELT.

(Vervolg van bladz. 122).

 

 

II.

Sommige visschen leven in den regel eenzelvig, inzonderheid de eigenlijke roof- visschen, zoo als de snoek. Andere, en deze stellen wel de groote meerderheid daar, beminnen de gezelligheid. Vele trekken zelfs in troepen, zoo als de elften, de zalmen, de makrelen, de thonijnen, de steuren, de haring, enz. Van waar deze zoogenaamde trekvlsschen komen, werwaarts zij gaan, is nog niet voldoende bekend. Eene der meest erkende oorzaken daarvan is de gemeenschappelijke aandrift, om bepaalde streken op te zoeken, voor het werpen van de kuit. Daartoe begeven velen zich, uit de hooge zee, naar de kusten; daartoe zwemmen anderen meer of minder hoog de rivieren op, en dit soms in zóó digte drommen, dat zij op ondiepe plaatsen, of ook dan wanneer zij stuiten tegen netten, die in de rivieren op hunnen weg zijn uitgespannen, als het ware banken van visch kunnen vormen. Wanneer zij op deze togteni beletselen van dezen of anderen aard ontmoeten, kunnen zij eene ongeloofelij ke kracht ontwikkelen. Dit geldt bepaaldelijk voor de zalmen. Wanneer deze kleine dijken of zelfs watervallen aantreffen, syringen zij daarover henen. Bij den Shannon in Ierland, en bij den daarnaar genoemden Saut du Saumon in het graafschap Pembroke, zag twiss hen dit zoo lang beproeven en herhalen, tot het hun eindelijk gelukte den val te boven te komen. Zij zetten